Realizacje

Nagłośnienie Sali Balowej w Poznańskim Bazarze

Przeznaczenie w takim pomieszczeniu do celów reprodukcji muzyki i mowy stawia przed sprzętem wymagania dotyczące pasma przenoszenia, poziomu głośności dźwięku i parametrów akustycznych odpowiedzialnych za klarowną reprodukcję mowy. Dokładna analiza znajduje się w dalszej części opracowania.W pomieszczeniu będą odbywały się wydarzenia o charakterze konferencyjnym, estradowym lub weselnym, dlatego do dyspozycji użytkowników powinny znaleźć się odpowiednie mikrofony oraz podłączenie dla zespołów muzycznych czy prezentera.
Ważną kwestią w tego typu instalacjach jest łatwośd obsługi. Interfejs użytkownika powinien byd prosty i intuicyjny dla osób korzystających ze sprzętu.
Najczęstszym problemem podczas nagłaśniania mowy są sprzężenia akustyczne powstające gdy wzmocniony dźwięk z głośników powraca do mikrofonu. Objawiają się one jako charakterystyczne piski lub buczenie w głośnikach, co może być groźne zarówno dla sprzętu, jak i dla słuchu osób przebywających w pomieszczeniu. Niezbędnym zatem elementem w systemie jest procesor antysprzężeniowy, który za pomocą cyfrowej obróbki sygnałów kontroluje wszystkie mogące się wzbudzać częstotliwości.

 

Analiza akustyki pomieszczenia - Sala Balowa
Niniejsza analiza opiera się na symulacjach z użyciem programu Bose Modeler, który jest w stanie bardzo dokładnie przewidzied warunki akustyczne pomieszczenia, a także zaprezentować zachowanie się w nim systemu nagłośnieniowego. Na parametry akustyczne pomieszczenia mają wpływ czynniki takie jak: kubatura – ok. 1700 m3 w przypadku Sali Balowej, materiały wykończenia wnętrza – tynk, sztukateria, szyby w oknach, parkiet, elementy architektoniczne takie jak pilastry oraz sztukaterie urozmaicają powierzchnię ścian i mają wpływ na dyfuzyjnośd dźwięku ograniczając powstawanie echa.
Szacowany czas pogłosu Sali Balowej w paśmie mowy to ok. 3 sekundy, co dla pomieszczeo służących do przekazu mowy jest wartością nieakceptowalną. Przy danej kubaturze odległośd graniczna (odległośd, w której poziom dźwięku bezpośredniego jest równy poziomowi pogłosu) to ok. 1,5 m, co oznacza, że aby uzyskad zadowalający stosunek poziomu dźwięku bezpośredniego do hałasu pogłosowego, należy zastosowad głośniki o wąskiej charakterystyce kierunkowej w osi pionowej, dzięki czemu ograniczymy odbicia od powierzchni sufitu i podłogi. Takie właściwości posiadają kolumny głośnikowe, będące akustycznym źródłem liniowym.
Na podstawie danych architektonicznych przygotowaliśmy trójwymiarowy model pozwalający przewidzied jak zachowają się głośniki po zainstalowaniu w pomieszczeniu.

Najbardziej optymalnym rozwiązaniem w teorii i później w praktyce okazało się zastosowanie głośników liniowych Bose MA12 zainstalowanych na ścianie po obu stronach balkonu. Z każdej strony balkonu powinien znaleźd się klaster złożony z dwóch głośników zamocowanych jeden nad drugim, pochylonych ku dołowi pod kątem 5 stopni. Poniższe grafiki prezentują wyniki symulacji akustycznych z taką konfiguracją.

Mapa poniżej prezentuje pokrycie dźwiękiem bezpośrednio promieniowanym z głośników w paśmie 1kHz – 4kHz. Dobre pokrycie sygnalizuje równomiernośd barw (odpowiadająca decybelom SPL), bez ostrych zmian kolorów.


 

 

Kolejnym wymogiem jaki powinien spełniać system dźwiękowy to możliwość osiągania odpowiedniego poziomu głośności dźwięku zgodnie z jego przeznaczeniem. Głośność systemu dźwiękowego jest wyliczana bezpośrednio na podstawie korelacji dźwięku bezpośredniego z dźwiękiem odbitym. Kalkulacja pól dźwięku bezpośredniego i odbitego przedstawia całośd energii dźwiękowej, jaka dociera do słuchacza bezpośrednio z głośników i po jednym odbiciu. Ta połączona wartość najlepiej odpowiada naszej percepcji tego, co określamy głośnością. Tak, jak w przypadku danych o pokryciu bezpośrednim, w programie MODELER uzyskujemy mapy pokrycia kombinacją dźwięku bezpośredniego z odbitym:

Jednym z najważniejszych kryteriów, jakie musi spełniać dobry system dźwiękowy jest to, czy wszyscy słuchacze są w stanie zrozumied przekazywaną przez system mowę. Program MODELER do określenia dla projektowanego systemu wskaźnika STI (Speech Transmission Index) wykorzystuje algorytm HEDC. STI jest światowym standardem mierzenia zrozumiałości mowy. Dzięki zastosowaniu skomplikowanych algorytmów program MODELER określa ten wskaźnik niezwykle dokładnie.